Bruiloft Kayleigh en Tom

Hallo allemaal,

Hier zaten jullie op te wachten, ons verhaal met wat foto’s van de bruiloft. We waren gisteren zo moe en koud, dat we geen zin meer hadden in het schrijven van een blog. Maar hier komt hij dan.
Na gistermorgen weer gewekt te zijn door de bovenbuurmannen, die gingen aan het werk, maar opgestaan en aan ons ochtendritueel begonnen. Want ja, je moet er toch een beetje extra netjes opstaan🤭. Allebei lekker gedoucht en getut, hadden we nog een uur over. Dus nog heerlijk even met de beentjes omhoog gezeten. We hadden al tegen elkaar gezegd, dat we een beetje vroeger wilde gaan, zodat we even de tijd hadden om iedereen gedag te zeggen en even te kletsen, vooral met Andrew en Julie.

Rond 12 uur vertrokken en 10 minuutjes later waren we op de plek van bestemming. We konden Andrew mooi verrassen, want hij zat met de rug naar ons toe toen we binnenkwamen. Hij en Julie waren helemaal blij. De andere schoonzoon had ons al gezien, maar ik gaf aan dat ik Andrew wilde verrassen. Hadden inderdaad de tijd om iedereen die ik bij de vorige bruiloft had gezien, gedag te zeggen en even met iedereen, op ons gemak, te kunnen praten en wat foto’s te maken.

Om half 2 was het officiële gedeelte, het huwelijk. Toby, het oudste zoontje van Kayleigh en Tom zei: Daddy, mommy is coming. De toon was gezet.

Na het officiële gedeelte, dit duurde ongeveer een half uurtje,  werden we naar de hal geleid en kregen we wat te drinken. Daar waren 3 meisjes die heel leuk en goed zaten te zingen. Toen moesten we naar buiten voor de foto’s, stonden we net allemaal daar en ging het heel hard regenen, met hele grote druppels. Dus iedereen rennend naar binnen, maar ja, wel allemaal nat. Beetje jammer.

Rond 4 uur werden we naar een andere grote zaal geleid en hier gingen we eten, na de speeches. Zo lekker😋. Vooraf een soort dumpling met mango en brie, als hoofdgerecht Yorkshire Pudding (rundvlees met een grote Bossche bol zonder slagroom en chocola, in jus met groente en aardappels en als toetje crème brulee. Sjaantje heeft heerlijk zitten kletsen met de opa van Tom en ik met een tante. Daar zaten we bij aan tafel.

Na het eten zei Tom dat we moesten applaudisseren voor het personeel van daar en toen kwam er een kok en die bedankte ons en ging toen een half uurtje voor ons zingen en wij moesten allemaal meezingen, springen, klappen en polonaise lopen. Echt heel gezellig. Hij bleek een artiest te zijn.
Daarna zou het grote feest gaan beginnen, toen hebben wij besloten weer richting het huisje te gaan.  Zodat Andrew en Julie, die de hele dag bij ons zijn gebleven, ook lekker feest konden gaan vieren. Wij verstaan en spreken Engels, maar met heel veel lawaai, woorden vanuit het dialect van Wales en het snelle spreken, was dat overdag af en toen al een dingetje, dus ‘s avonds helemaal. En konden we nog in het licht terug rijden. De toegangsweg naar het gebouw was heeeeel smal met paaltjes en schapen, de wegen verder ook niet al te breed en vreselijk beschadigd.

Thuis gekomen onze nette kleren uitgedaan en heerlijk met de voetjes omhoog zitten lezen, spelletjes op de telefoon/tablet, bijkomen, kletsen en thee drinken. Onze oren toeten helemaal. Om 10 uur vonden we het wel welletjes en zijn we naar bed gegaan.